Metoda spajania sproszkowanego materiału płynnym spoiwem polega na nakładaniu płynnego spoiwa (kleju) z głowicy drukującej na podstawie obrazu przekroju warstwowego modelu, co prowadzi do spajania sproszkowanego materiału. Ilość nakładanego spoiwa jest kontrolowana tak, aby skleić warstwę proszku i przykleić ją do poprzedniej warstwy, co umożliwia otrzymanie trójwymiarowego modelu fizycznego. W zewnętrznym obrysie warstwy może być dodatkowo dodawany barwnik, co pozwala uzyskać kolorową teksturę na modelu.
Schemat metody spajania sproszkowanego materiału płynnym spoiwem
(Źródło: Budzik G., Wozniak J., Przeszłowski Ł., Druk 3D jako element przemysłu przyszłości)
Płynne spoiwo oraz barwniki są dostarczane do głowicy drukującej za pomocą przewodów połączonych ze zbiornikami. Nakładanie płynnego spoiwa oraz barwników opiera się na procesach druku stosowanych w drukarkach atramentowych. Proszek jest dostarczany do komory roboczej za pomocą zgarniacza, który przesuwa warstwę proszku do klejenia z zasobnika, a nadmiar proszku jest przesypywany do komory przesypowej. W tym procesie nie są wykorzystywane konstrukcje podpierające, a model jest budowany w zbiorniku z proszkiem, gdzie niezwiązany proszek otacza prototyp.
Po zakończeniu procesu prototyp należy oczyścić z niezwiązanych proszków, na przykład za pomocą sprężonego powietrza. Opisana technologia pozwala na wytwarzanie modeli koncepcyjnych i modeli z teksturami. Aby wzmocnić wytrzymałość modeli, można przeprowadzić ich infiltrację, na przykład żywicami epoksydowymi jako element postprocessingu.
Jest to jedna z niewielu metod druku 3D, która umożliwia nakładanie fotorealistycznych tekstur na obiekty trójwymiarowe w trakcie jednego procesu. Wymaga to jednak wcześniejszego przygotowania tekstury na siatce obiektu 3D i jej programowego nałożenia przed rozpoczęciem procesu budowy modelu fizycznego.
Ta technologia pozwala również na wytwarzanie form odlewniczych, które mogą być stosowane bezpośrednio do procesu odlewania, po wcześniejszym oczyszczeniu formy i jej gniazda z niezwiązanego proszku. Ważne jest stosowanie odpowiednich proszków i spoiw o odporności termicznej dostosowanej do temperatury płynnego stopu, z którego będzie wykonany odlew.